Onze 5de verjaardag

Onze 5de verjaardag 1024 683 OTCP

In een dorp midden in de polder staat een twee-onder-1-kap woning. Het is een ruime eengezinswoning met een oprit. In de woning is alles ruim. Groot eigenlijk. De woonkamer, de eetkeuken, de bijkeuken, de slaapkamers en de zolder. In dat huis woon ik. Samen met mijn vrouw en een hond. Zo’n kleine keffer. Leuk beestje. De kinderen zijn inmiddels volwassen en wonen in de grote stad. Op een zaterdagmorgen word ik wakker. Ik ga op de rand van mijn bed zitten en wil opstaan. Op dat moment draait de hele wereld om mij heen en ik val weer achterover op bed. Mijn vrouw die nog lag te slapen schrikt wakker. ‘Wat doe jij nou?’ zegt ze. Ik wil weer opstaan en val opnieuw achterover. Ik schrik en denk doet alles het nog? Ik draai met mijn handen en voeten en registreer dat ik alles op commando kan bewegen.

Bij de dokter
Die maandagochtend zit ik in de wachtkamer bij de dokter. Het is zo’n vierkante ruimte, vol met mensen waarvan ik me afvraag wat ze mankeren. De dokter komt binnen en zegt: ‘Mijnheer Bekking’. Gek eigenlijk dat iemand die ongeveer net zo oud is als ik mijnheer zegt. De dokter doet wat testjes. Zo moet ik over een denkbeeldige lijn lopen. Dat lukt niet. Hij heeft snel de diagnose gesteld. Ik heb een virus op mijn evenwichtsorgaan. Ik vraag: ‘Kan het met stress te maken hebben?’ Ik realiseer mij dat ik wel heel hard werk. Vijf dagen in de week zo’n 10 uur per dag en in het weekend de week voorbereiden en de urenadministratie doen. ‘Nee hoor’, zegt de dokter, ‘Het is net als de griep. Als je pech hebt, krijg je het.’ Gelukkig maar, denk ik.

Ontslag nemen
Diezelfde avond belt mijn zus. ‘Hoe is het met je? Ik hoorde dat je duizelig bent. ’O niks bijzonders’ zeg ik, ‘gewoon een virus op mijn evenwichtsorgaan. Gaat vanzelf weer over. De dokter zegt dat het niets met stress te maken heeft.’ ‘Nee hoor’, zegt mijn zus, ‘maar iemand die de hele week rustig op de bank zit krijgt dit niet hoor.’ We beëindigen het gesprek en toen wist ik het meteen. Ik besloot ontslag te nemen en te stoppen met roofbouw op mijn lichaam.

Vijf jaar
OTCP viert deze maand al weer haar 5de verjaardag. In de afgelopen vijf jaar heb ik geen seconde spijt gehad van mijn stap. Ik geniet nu vooral van de vrijheid. De mogelijkheden om zelf mijn week in te delen. Ik zorg goed voor mezelf, door 2 tot 3 keer per week te sporten en daar tijd voor vrij te maken. In de weekenden ben ik vrij, écht vrij! Taken die ik niet leuk vind om te doen, doe ik ook niet of besteed ik uit. Ik ben blij met mijn prachtige en diverse opdrachtgevers; zoals gemeenten, onderwijsinstellingen, zorginstellingen, samenwerkingsverbanden en ondernemers. Bij hen heb ik vele coachtrajecten begeleid en de Birkman Persoonlijkheidstest afgenomen. Ik krijg ook veel energie van het begeleiden van zelfsturende teams, ontwikkeltrajecten bij teams of andere cultuurveranderingstrajecten. En last but not least; het geven van trainingen, creatieve sessies, organisatieopstellingen en heisessies. Het geeft zoveel voldoening!

Mijn gezin
Een paar weken geleden ben ik met mijn gezin naar Milaan gevlogen om een paar dagen te genieten van de Italiaanse koffie, de prachtige gebouwen, lekkere pizza’s en natuurlijk van elkaar. We proostten op het vijfjarig bestaan van OTCP. Ik kreeg van hen een kaartje met de tekst “Dat heb jij goed gedaan!”. De woorden op de voorkant en natuurlijk ook de woorden in de binnenkant gaven me een brok in mijn keel. Als je vrouw en kinderen zeggen dat je het goed hebt gedaan, is dat de ultieme beloning die een ondernemer kan krijgen.

Rik Bekking